كتير سألونى...هنقول لولادنا ايه عن الأحداث اللى بتحصل...وخصوصاً انهم بروحوا المدرسه وبيتكلموا مع اصحابهم...
طبعا احنا منتكلمش قدامهم ولا نفتح التليفزيون على المشاهد الصعبه...عشان العين بتنسى بصعوبه..
⬛ فى السن الصغير ( لغايه ٦ سنين )
ارجوكوا لا تربطوا الأحداث بأى دين ..
دى ناس وحشه ومش بتحب تعمل الخير...فعورت الناس دول.( بلاش نوصل للموت )
منربطش الحدث بالمكان سواء الجامع او الكنيسه.. عشان ميخفوش انهم يروحوا الجامع او الكنيسه..
ونقولهم ان البوليس مسك الناس دى ودخلها السجن..ونطمنهم او نديهم الامان...ونحضنهم.
⬛ السن الأكبر حبه...
غالباً هو عارف مكان الحدث...وفاهم حبه عن الارهاب..
فنقولهم ..( دول ناس مش بتعرف غير الشر...مش بتحب ربنا...وبتعمل حاجات غلط...ومعتقده انها كده بتعمل حاجه صح...ودخلوا الكنيسه وأذوا الناس..
لكن الدوله مسكتهم وهيأخدوا عقابهم...
وان دى حادثه.... يعنى مش كل لما نروح الكنيسة او الجامع..فى ناس هتأذينا...
ونطمنهم..ان ربنا كبير وضابط الكل...وان الناس دول بقوا شهداء وهما فرحانين فى السماء دلوقتى..
⬛ السن الأكبر ( ١٤ ..... ) بنتكلم معاهم بصراحة من غير منخوفهم ولا نهز ثقتهم فى الله لا فى الأخرين..

بس الأهم من كل ده...نربى ولادنا على احترام المختلف عنى....احنا بنكمل بعض وبنحب بعض رغم أختلفنا.... فى الطبقه او الجنس او الدين او التعليم..
ربوهم بالحب والمحبة مش بالأرهاب والعنف.